X
تبلیغات
رایتل

دانسته های یک پرستار و مشاوره ی پرستاری

مشاوره پرستاری (سوالات خود را در بخش نظرات درج نمائید)

جمعه 22 آذر‌ماه سال 1392 ساعت 11:03 ب.ظ

عفونت های قارچی بدن و راه های درمان

 

ما با هوایی که تنفس می‌کنیم، غذایی که می‌خوریم و ‌آبی که می‌نوشیم در معرض بیماری‌های قارچی قرار می‌گیریم.

خوشبختانه بیشتر قارچ‌ها نمی‌توانند در بدن زندگی کنند و تعداد کمی از آنها مضر هستند، اما بعضی از آنها می‌توانند در دهان، پوست، مو و ناخن رشد کنند و باعث تحریک و تغییرات ناپیدا و حتی موجب بیماری‌های جدی و احتمالا کشنده شوند

در طول چند سال اخیر، شمار مبتلایان به عفونت‌های قارچی مهاجم به میزان قابل‌توجهی افزایش یافته است.

دلایل متعددی برای این افزایش شیوع عفونت های قارچی مطرح شده که استفاده بی‌رویه از آنتی‌بیوتیک‌های وسیع‌الطیف از آن جمله است. به علاوه بیماران دچار سوختگی و نوتروپنی یا آنها که به تغذیه وریدی نیازمندند، دریافت‌کنندگان کلیه پیوندی، دریافت‌کنندگان داروهای تضعیف‌کننده سیستم ایمنی و داروهای شیمی‌درمانی نیز مستعد عفونت‌های قارچی هستند. 

همچنین زندگی در مناطق با آب و هوای گرم و مرطوب، استفاده از کفش‌های تنگ و بسته، تعریق زیاد، استفاده از استخر و دوش عمومی، بهداشت ناکافی پا، بیماری‌های زمینه‌ای از این جمله‌اند.

مصرف داروی ضد قارچ برای اکثر عفونت‌های قارچی ضرورت دارد، چون آنها به‌ندرت به خودی‌خود خوب می‌شوند.  

اقداماتی مثل شستن و خشک کردن دقیق محل‌های مبتلا، بسیار موثر است، اما نمی‌تواند نیاز به دارو را برطرف کنند. عفونت‌های قارچی پوست و پوست سر معمولا با شامپو و کرم قابل درمان است. 

 عفونت‌های دهان با قرص‌های زیرزبانی یا استعمال محلول ضدقارچی و ژل به مناطق مبتلاشده معالجه شود.  

در موارد نادر عفونت‌های قارچی که اندام داخلی مثل خون، قلب و مغز را گرفتار می‌کنند، داروهای قوی مثل فلوکونازول، ایتداکونازول، یاکتوکونازول خوراکی یا ‌آمفوتریسین از راه تزریق مصرف می‌شوند. این داروها پس از ورود به خون با قارچ‌ها مبارزه می‌کنند.

داروهای ضد قارچ چگونه عمل می‌کنند؟

بیشتر داروهای ضد قارچ، نفوذپذیری دیواره سلولی قارچ را تغییر می‌دهند. در نتیجه مواد شیمیایی که برای حیات سلول لازم هستند از سلول به بیرون تراوش می‌کنند و سلول قارچ می‌میرد.

داروهای ضد قارچ چگونه در بدن اثر می‌گذارند؟

سرعت بروز اثرات مفید داروهای ضد قارچ به نوع عفونت بستگی دارد. برفک و اکثر عفونت‌های قارچی پوستی و دهان تا یک هفته برطرف می‌شوند.  

بیماری قارچی ناخن فقط در صورتی بهبود می‌یابد که ناخن‌های جدید رشد کنند که چند ماهی طول می‌کشد.  

عفونت‌های سراسری اندام‌های داخلی چند هفته طول می‌کشند تا بهبودی حاصل شود.  

استعمال ضد قارچ‌های موضعی به‌ندرت موجب عوارض جانبی می‌شوند، البته ممکن است پوست را تحریک کنند، اما درمان عفونت‌های سراسری ناخن، با مصرف داروهای خوراکی، عوارض جانبی جدی‌تری دارد. 

 تزریق آمفوتریسین در موارد خطرناک و عفونت‌های سیستماتیک می‌تواند عوارض خطرناکی از جمله آسیب کبدی داشته باشد. 

 خارش های ناحیه تناسلی و مقعد :

درماتیت التهابی تماسی:
. مهمترین تظاهر, التهاب است.شایعترین بیماری خوش خیم دستگاه تناسلی خارجی زنان درماتیت تناسلی است. اکثرا به علت محرک های موضعی مثل لباس زیر مرطوب, اسپری های آئروسل صابونی, یا روغن استحمام, دستمال توالت فرنگی,ضد عفونی کننده های مورد استفاده در شستشوی لباس زیر , صابونهای عطری,پودر ها و سایر انواع موادی که بطور شایع دستگاه تناسلی خارجی در تماس با آنها قرار میگیرد. 

درمان عبارت است از حذف محرک و استفاده از  کورتونهای موضعی. نکته مهم آنکه
از این پماد ها طولانی مدت استفاده نشود.

درماتیت التهابی سبوروئیک:
بطور شایع در بیماران دیابتی دیده میشود.رویکرد های مناسب در موارد حاد, حذف محرک با استفاده از نشاسته و
استفاده موضعی از کرم ها یا لوسیون های کورتونی جهت رفع خارش هستند.    

 

 

نظرات (1)
+ Masumah alizadeh
با تشکر.خیلى خوب بود.
جمعه 21 شهریور‌ماه سال 1393 ساعت 04:09 ب.ظ
امتیاز: 7 2
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک : عدم نمایش ایمیل بعد از درج
وب/وبلاگ :